"Amb
tant sols un petit però
significatiu, canvi de color
dels vidres de les ulleres,
Anna Bordonada crea una
reacció poètica
que de seguida et transporta a
dins de l'aigua, intentant
imaginar la sensació de
nedar sense veure-hi,
només sentint l'estrany
soroll de l'interior d'una
piscina."
"El
intento de meterse en
situación respecto a
una experiencia, (ser ciego),
en este trabajo nos lleva a
vivir la realidad de otro modo
muy distinto, donde el dolor
por la limitación
pretende apoderarse de
nosotros ante la falta de
visión.
Esta
limitación nos crea la
angustia y la
concentración necesaria
poder sentir la
pretensión del artista.
La sensación a
través del arte, es una
busqueda
interesantísima que nos
permite ir más
allá de lo que vemos y
más en este caso tan
concreto."
"Nedar a
cegues pretende conseguir una
propuesta que es la de
atravesar campos de tinieblas
y traspasar limites
practicando y realizando un
simple ejercicio de
natación.
La
experiencia es un fin, un
acabamiento en sí mismo
pero un camino a seguir en el
deseo de alcanzar la
extraña y sorprendente
oscuridad que renace y
resplandece en todo trabajo
artístico.
Cerramos
los ojos descubrimos nuevos
territorios y con velocidad
acelerada conoceremos nuevas
sensaciones y emociones.
Desce ao fondo do mar onde
nascemas ilhas -Desde el fondo
del mar donde nacen las islas.
Desde el interior de la
piscina sabremos que estamos
realizando un viaje brillante,
enriquecedor."
"Fa una
mica de respecte haver de
posar a prova els teus
sentits, si a més et
priven de la vista, en un
indret públic on
t'és imprescindible
controlar-ho
visualment.
Arrel
d'aquesta situació te
n'adones de les teves
limitacions, que per altra
banda no te n'adonaries si no
te les posessin a prova amb
proves tan
extremes."
"Dins
l'aigua i sense cap
mancança visual, tot
ésser humà perd
l'orientació, no podem
apreciar cap so, ningú
ens pot guiar, així que
ens hem de moure per nosaltres
mateixos. En un espai obert
ens sembla trobar-nos al mig
de l'infinit, no sabem on
està el principi i on
la fi. Estem immersos dins la
foscor, el silenci, quasi com
estar en plena nit al mig d'un
desert. Cap soroll, cap
ànima, ningú amb
qui poguer-nos comunicar
verbalment."
"Sin
embargo, y precisamente, es la
ausencia de imagen la que crea
obra en Nadar a ciegas,
que consigue reconducir
nuestra atención a
sensaciones fuera del mundo
visual; sensaciones vividas.
Gastón Bachelard dice
en su libro: La
intuición del instante:
La atención es una
serie de comienzos,
está constituida de
esos renacimientos del
espíritu que tornan a
la conciencia cuando el tiempo
crea instantes.
Instantes
bajo el agua sin
duración precisa,
instantes donde estar,
respirando y flotando, en un
ritmo, sintiendo una obra sin
duración: porque se ha
convertido en
instante."
"
Nadando a ciegas notamos
más calidad del agua,
percibimos intuitibamente los
obstáculos, el olor del
ambiente caldeado de la
piscina y el cloro nos invade,
y descubrimos en el agua un
sabor callado que nunca antes
habíamos sentido. No
obstante no todas las
sensaciones son positivas,
nadar con esas gafas ciegas
nos produce una
sensación inquietante,
nos sentimos perdidos y
nerviosos.Sólo cuando
conseguimos calmarnos
empezamos a intensificar los
sentidos."