Lectura de l'obra escultòrica d'Anna Bordonada. "NEDAR A CEGUES"

"NEDAR A CEGUES" Anna Bordonada.

"Amb tant sols un petit però significatiu, canvi de color dels vidres de les ulleres, Anna Bordonada crea una reacció poètica que de seguida et transporta a dins de l'aigua, intentant imaginar la sensació de nedar sense veure-hi, només sentint l'estrany soroll de l'interior d'una piscina."

 

"El intento de meterse en situación respecto a una experiencia, (ser ciego), en este trabajo nos lleva a vivir la realidad de otro modo muy distinto, donde el dolor por la limitación pretende apoderarse de nosotros ante la falta de visión.

Esta limitación nos crea la angustia y la concentración necesaria poder sentir la pretensión del artista. La sensación a través del arte, es una busqueda interesantísima que nos permite ir más allá de lo que vemos y más en este caso tan concreto."

 

"Nedar a cegues pretende conseguir una propuesta que es la de atravesar campos de tinieblas y traspasar limites practicando y realizando un simple ejercicio de natación.

La experiencia es un fin, un acabamiento en sí mismo pero un camino a seguir en el deseo de alcanzar la extraña y sorprendente oscuridad que renace y resplandece en todo trabajo artístico.

Cerramos los ojos descubrimos nuevos territorios y con velocidad acelerada conoceremos nuevas sensaciones y emociones. Desce ao fondo do mar onde nascemas ilhas -Desde el fondo del mar donde nacen las islas. Desde el interior de la piscina sabremos que estamos realizando un viaje brillante, enriquecedor."

 

"Fa una mica de respecte haver de posar a prova els teus sentits, si a més et priven de la vista, en un indret públic on t'és imprescindible controlar-ho visualment.

Arrel d'aquesta situació te n'adones de les teves limitacions, que per altra banda no te n'adonaries si no te les posessin a prova amb proves tan extremes."

 

"Dins l'aigua i sense cap mancança visual, tot ésser humà perd l'orientació, no podem apreciar cap so, ningú ens pot guiar, així que ens hem de moure per nosaltres mateixos. En un espai obert ens sembla trobar-nos al mig de l'infinit, no sabem on està el principi i on la fi. Estem immersos dins la foscor, el silenci, quasi com estar en plena nit al mig d'un desert. Cap soroll, cap ànima, ningú amb qui poguer-nos comunicar verbalment."

 

"Sin embargo, y precisamente, es la ausencia de imagen la que crea obra en Nadar a ciegas, que consigue reconducir nuestra atención a sensaciones fuera del mundo visual; sensaciones vividas. Gastón Bachelard dice en su libro: La intuición del instante: La atención es una serie de comienzos, está constituida de esos renacimientos del espíritu que tornan a la conciencia cuando el tiempo crea instantes.

Instantes bajo el agua sin duración precisa, instantes donde estar, respirando y flotando, en un ritmo, sintiendo una obra sin duración: porque se ha convertido en instante."

 

" Nadando a ciegas notamos más calidad del agua, percibimos intuitibamente los obstáculos, el olor del ambiente caldeado de la piscina y el cloro nos invade, y descubrimos en el agua un sabor callado que nunca antes habíamos sentido. No obstante no todas las sensaciones son positivas, nadar con esas gafas ciegas nos produce una sensación inquietante, nos sentimos perdidos y nerviosos.Sólo cuando conseguimos calmarnos empezamos a intensificar los sentidos."

 

"Quantes vegades nedem a cegues?. Cal posar-se unes ulleres fosques per no veure-hi?. O tot plegat ens ho podem agafar com una metàfora. Quantes vegades hem sentit l'expressió és com anar a cegues quan no et sents segur. No tens res concret ni cap model a seguir."

(Textos extrets de les lectures dels estudiants sobre les instal·lacions realizatdes amb motiu del Congrés Mundial d'Esport per a tothom. Piscines Bernat Picornell. 1998.)

Albert Valera

Introducció
Podeu enviar els vostres comentaris a:

ldonate@trivium.gh.ub.es

valera@trivium.gh.ub.es

Assignatura Actituds Interdisciplinàries Departament d'Escultura