Lletra de dona es un espacio de publicación y difusión de reseñas de obras escritas por mujeres, dentro de los ámbitos tanto de la creación literaria (narrativa, teatro, poesía, ensayo, autobiografía) como de la teoría crítica
Faca
Como chamar facatanto aquelaenfiada na frutaquanto aquelaenfiada no peito?como chamar frutatanto o sol polpudo da laranjaquanto a lua doce da lichia?como chamar peitotanto o peso oco do meu coraçãoquanto o peso oco do seu coração? (p. 152)
La ciencia ficción travesti entrega elementos para distinguir la mirada sobre nosotras mismas de las miradas que nos fueron impuestas, violentándonos. La ciencia ficción travesti no impone, no cancela, no grita, no dice qué hacer (p. 16).
Like Wendy in Peter Pan, people find new walls springing up (...): every encounter (…) erects new closets whose fraught and characteristic laws of optics and physics exact from at least gay people new surveys, new calculations, new draughts and requisitions of secrecy or disclosure (p. 10).
And yet, I want to argue that if we are to make broader social and political claims about rights of protection and entitlements to persistence and flourishing, we will first have to be supported by a new bodily ontology, one that implies the rethinking of precariousness, vulnerability, injurability, interdependency, exposure, bodily persistence, desire, work and the claims of language and social belonging.
"[...] vida de mi alma, como si no supieras que antes de la Virgen yo era puta ¿De qué mierdas te creés que vivimos las travestis, mi amor? ¿Vos te crees que van al aviso de secretaria que ponen en el diario y te dicen «bienvenida, señorita» ¿Viste a muchas trabajando en las empresas vos?"
All silent, all still. Midnight; and the clock strikes. It is Christmas Day, the werewolves’ birthday, the door of the solstice stands wide open; let them all sink through.
See! Sweet and sound she sleeps in granny’s bed, between the paws of the tender wolf.
Nos hicieron pasar bajo las horcas caudinas de una versión estereotipada y oficial. Y ahora vamos a presentarnos como lo que fuimos. O, por lo menos, como lo que creemos que fuimos.
Triunfarás, cautivarás y representarás la más aplaudida y ridícula y singular comedia de tu siglo. Los espectadores se devanarán los sesos por comprender su argumento, y te juro que no lo conseguirán, así como nadie los comprende a ellos.
La Mila tornava a tenir els peus a terra. Caiguda com d'un niu de son estrany emprendament, s'havia trobat de cop i volta sola i encarada amb la realitat. Ja no somniava, ja no esperançava, ja no temia, amb cap d'aquelles temences imprescindibles que l'obsedien abans.
Va agafar-me d'un braç amb dits de ferro, i fent-la llampegar davant mon rostre. "Te la pots mirar bé", va dir; "la guardo per tallar-te en rodó aqueix cap de bruixa el dia que m'afrontis i rebaixis… Mira-la bé, gossa bordella, pensa que encara tinc delit, i ella no és gansa!
Only the death of «the animal» will allow for the liberation of animals.
Khadija pense à tout ce qui n’est plus, elle ferme les yeux et questionne : À quoi bon la cérémonie, si tout est éphémère, si rien ne tient plus personne de tout abandonner sans un regard en arrière ?
Preciso de um espaço para repousar o meu ser. Preciso de um pedaço de terra. Mas onde está minha terra? Na terra do meu marido? Não, não sou de lá. Ele diz-me que não sou de lá, e se os espíritos da sua família não me quiserem lá, pode expulsar-me de lá. O meu cordão umbilical foi enterrado na terra onde nasci, mas a tradicão tambêm diz que não sou de lá. Na terra do meu marido sou estrangeira. Na terra dos meus pais sou passageira.
One of these days […] I'm going to pull myself together for a while and think —try to determine what character of a woman I am; for, candidly, I don't know. By all the codes which I am acquainted with, I am a devilishly wicked specimen of the sex. But some way I can't convince myself that I am.
CLIVE: The most revolting perversion. Rome fell, Harry, and this sin can destroy an empire.
HARRY: It's not a sin, it's a disease.
CLIVE: A disease more dangerous than diphtheria. Effeminacy is contagious. How I have been deceived. Your face does not look degenerate. Oh Harry, how did you sink to this?
"I was una señorita and well, there were things I needed to talk to someone about, and there I was living my hard times, but like the saying goes, God squeezes, but he doesn’t choke. And well, I was so young and alone in that epoch, under that foreign sky, you can’t imagine, so… how can I tell you?"
Comía los textos, los chupaba, los mamaba, los jodía. Soy el hijo innombrable de su muchedumbre. ¿Pero escribir? ¿Con qué derecho? Pero si los leía sin derecho [...] ¿Escribir? Me moría de ganas, de amor, dar a la escritura lo que la escritura me había dado, ¡qué ambición!